Οι ασφαλιστικες εισφορές στις Αποδείξεις Δαπανών (Τίτλους Κτήσης)
Υστερα από ενάμιση χρόνο από την εφαρμογή του περιβόητου πια νόμου Κατρούγκαλου (Ν.4387/2016) το υπουργείο εργασίας έρχεται επιτέλους να αποσαφηνίσει, αφού προφανώς έλαβε την έγκριση των δανειστών, το πλαίσιο ασφάλισης όλων εκείνων που απασχολούνται ευκαιριακά και ώς παρεπόμενη απασχόληση και αμείβονται με τίτλους κτήσης -πρώην απόδειξεις επαγγελματικής δαπάνης.
Με την τροπολογία αντιμετωπίζεται η απώλεια χρόνου ασφάλισης καθώς ρυθμίζεται το πλαίσιο για παραστατικά που αφορούν σε συμβάσεις οι οποίες θα καταρτίζονται από τη δημοσίευση της προβλεπόμενης σε αυτήν Υπουργικής Απόφασης και μετά .
Κατά αυτόν τον τρόπο οι ασφαλιστικές εισφορές για κύρια σύνταξη και υγειονομική περίθαλψη συνολικού ποσοστού 26,95% θα υπολογίζονται επί της καθαρής αξίας του παραστατικού, μετά την αφαίρεση του φόρου και άλλων επιβαρύνσεων. Οι εισφορές θα παρακρατούνται από τον εκδότη του παραστατικού κατά την έκδοσή του και θα αποδίδονται στον ΕΦΚΑ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα του επόμενου της έκδοσης του παραστατικού μήνα.
Σε περιπτώσεις που από τη σύμβαση προκύπτει καθορισμένος αριθμός ημερών απασχόλησης και μέχρι έναν πλήρη μήνα, ως χρόνος ασφάλισης θα λαμβάνεται η ημέρα/ οι ημέρες που καθορίζονται στη σύμβαση. Στις λοιπές περιπτώσεις, ως χρόνος ασφάλισης λαμβάνεται το πηλίκο της καθαρής αξίας του παραστατικού δια του ποσού που αντιστοιχεί στον κατώτατο βασικό μισθό άγαμου μισθωτού άνω των 25 ετών, όπως αυτός ισχύει.
Η νέα ρύθμιση αφορά στις περιπτώσεις έκδοσης παραστατικού για το οποίο έχουν τηρηθεί τα προβλεπόμενα από τη φορολογική νομοθεσία και σε καμιά περίπτωση δεν αφορά περιπτώσεις προσώπων για τα οποία, με βάση τα πραγματικά περιστατικά αποδεικνύεται η παροχή εξαρτημένης εργασίας ή επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Στις διατάξεις του άρθρου 39 του ν.4308/2014 προβλέπεται, μεταξύ άλλων, ότι τα φυσικά πρόσωπα, τα οποία, ευκαιριακά και ως παρεπόμενη απασχόληση, πωλούν προϊόντα ή παρέχουν υπηρεσίες, δεν έχουν υποχρέωση να τηρούν τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα, εφόσον το εισόδημα που αποκτούν από τις συναλλαγές αυτές δεν υπερβαίνει στο σύνολο του το ποσό των 10.000 ευρώ ετησίως.
Στην ανωτέρω διάταξη υπάγονται και οι δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι ή συνταξιούχοι που είναι συγγραφείς ή εισηγητές εκπαιδευτικών προγραμμάτων και σεμιναρίων, εφόσον δεν ασκούν άλλη επιχειρηματική δραστηριότητα.
Ως ευκαιριακή παρεπόμενη δραστηριότητα σύμφωνα με ερμηνευτική εγκύκλιο (ΠΟΛ.1003/2014) χαρακτηρίζεται η δραστηριότητα που δεν ασκείται κατά σύστημα και αποδεικνύεται από τα πραγματικά περιστατικά. Τέτοια πραγματικά περιστατικά αποτελούν ιδίως η συνέχεια ή μη της άσκησης της δραστηριότητας αυτής, η ύπαρξη ιδιαίτερης επαγγελματικής εγκατάστασης, η ύπαρξη ιδιαίτερου εξοπλισμού και μηχανικών μέσων για την παροχή των υπηρεσιών αυτών ή την παραγωγή των αγαθών ή απόκτηση αγαθών με σκοπό τη μεταπώληση, και γενικότερα το εάν η παροχή των υπηρεσιών αυτών ή των αγαθών, έχει τα χαρακτηριστικά της οργανωμένης επιχείρησης.
Αραγε δεν υπήρχε άλλος απλούστερος τρόπος διαχείρισης αυτής της κατηγορίας των εργαζομένων και κυρίως με μικρότερο κόστος διαχείρισης ;
Μήπως η επέκταση των διατάξεων για το εργόσημο ήταν πιο προσιτή και ευκολότερα εφαρμόσιμη λύση ;
Τίθεται λοιπόν το ερώτημα εάν τελικά η διοίκηση αναζητά λύσεις εύκολες και άμεσα εφαρμόσιμες ή τελικά ψάχνει τρόπους ώστε να συντηρούνται οι ελεγκτικοί μηχανισμοί “μπαμπούλες” και σαν επέκταση οι συνεπακόλουθες “διαβουλεύσεις” ανάμεσα στους ελεγκτές και τους επιχειρηματίες.
Βρισκόμαστε σε μια χώρα όπου λόγω της οικονομικής κατάστασης που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι απασχολούνται περιστασιακά .Επομένως αναγκαίο είναι να υπάρξει ένα “οικονομικό” και “ευέλικτο ” πλαίσιο σχετικά με την περιστασιακή απασχόληση και όχι να συντηρούμε το τέρας της γραφειοκρατίας.
Διότι: “Καλύτερα να είσαι κερατάς παρά χήρος. Οι γραφειοκρατικές διαδικασίες είναι λιγότερες”. Alphonse Allais, Γάλλος χιουμορίστας.
Δημήτριος Γαρνέλης
Οικονομολόγος
Λογιστής – Φοροτεχνικός Α’ τάξεως
Σύμβουλος Επιχειρήσεων – Πιστοποιημένος Εισηγητής Σεμιναρίων
