Η δήλωση των επαγγελματικών λογαριασμών στα χρόνια της ”λοταρίας”
Με την κοινή υπουργική απόφαση ΔΕΑΦ. 1167412 ΕΞ 2017 η ανεξάρτητη αρχή δημοσίων εσόδων ανακοίνωσε επί της ουσίας ότι οι επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες που έχουν εγακαταστήσει συσκευές ηλεκτρονικής πληρωμής, pos, είναι υποχρεωμένες να δηλώσουν τον επαγγελματικό τους λογαριασμό μέσω του συστήματος taxisnet.
Μια απόφαση βέβαια που όσο περισσότερο την διαβάζει κάποιος τόσο περισσότερα ερωτήματα ανακύπτουν. Ερωτήματα τόσο ως προς την αναγκαιότητα της εφαρμογής αυτού του μέτρου όσο και ως προς το σε ποιους τελικά απευθύνεται.
Η παραπάνω απόφαση λοπόν, σε ότι αφορά την υλοποίησή της, ορίζει και προσπαθεί να καθορίσει το πλαίσιο της διαδικασίας δήλωσης των επαγγελματικών λογαριασμών από τις επιχειρήσεις.
Πιο συγκεκριμένα, οι δικαιούχοι πληρωμής υποχρεούνται να δηλώσουν ηλεκτρονικά τους επαγγελματικούς τους λογαριασμούς στο διαδικτυακό τόπο της ανεξάρτητης αρχής δημοσίων εσόδων χρησιμοποιώντας τους κωδικούς που έχουν ήδη στην κατοχή τους οι χρήστες.
Στον επαγγελματικό λογαριασμό οι υπόχρεοι αποδέχονται συναλλαγές που λαμβάνουν χώρα με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής όπως κάρτες, πάγιες εντολές, εντολές άμεσης χρέωσης κλπ. Οι συναλλαγές αυτές αφορούν αποκλειστικά την επιχειρηματική δραστηριότητα του υπόχρεου.
Δήλωση ίδιου επαγγελματικού λογαριασμού, ο οποίος δηλώνεται με την μορφή IBAN, από διαφορετικούς δικαιούχους πληρωμής δεν επιτρέπεται και η ΑΑΔΕ προβαίνει σε απενεργοποίηση των εν λόγω λογαριασμών. Κατά ανάλογο τρόπο και οι δικαιούχοι των λογαριασμών έχουν το δικαίωμα και τη δυνατότητα να διαγράφουν ή να προχωρούν σε προσθήκη νέου επαγγελματικού λογαριασμού.
Προς τι όμως όλη αυτή η διαδικασία; Σε τι θα βοηθήσει τα συναρμόδια υπουργεία που την εξέδωσαν; Τι είναι αυτό το επιπλέον που προσδίδει στη φαρέτρα τους προκειμένου να επιτύχουν τον όποιο σκοπό τους; Είναι μήπως μια πρόσθετη πληροφόρηση που δεν είχε μέχρι πρότινος η φορολογική διοίκηση;
Τα ερωτήματα πολλά και οι απορίες ακόμη περισσότερες.
Πολλοί έσπευσαν να τοποθετηθούν και να πουν ότι η εφαρμογή αυτού του μέτρου είναι ένας τρόπος να εντοπίσουν ορισμένους λογαριασμούς Βουλγαρίας οι οποίοι συνδέθηκαν στα pos τα οποία εγκατέστησαν αρκετές επιχειρήσεις. Ακόμη όμως και εάν είναι έτσι, ποιος ο λόγος που η κοινή υπουργική απόφαση για την εφαρμογή και εγκατάσταση των pos δεν προέβλεψε αυτούς τους περιορισμούς;
Το υπουργείο οικονομικών, μέσω του γραφείου του υφυπουργού, αντιλαμβανόμενο προφανώς τη συντακτική και όχι μόνο ανεπάρκεια της εκδοθείσας απόφασης εξέδωσε δελτίο τύπου με το οποίο, ατυχώς, συνέδεσε την εφαρμογή του μέτρου με την αναγκαιότητα συλλογής περισσότερων πληροφοριών προκειμένου για την κατοχύρωση του αφορολογήτου αφενός και για τη σωστή λειτουργία του περιβόητου προγράμματος της “λοταρίας” η αλλιώς δημοσίων κληρώσεων.
Ωστόσο η απόφαση δεν προβλέπει διορία δήλωσης των λογαριασμών. Τόσο μεγάλη είναι μάλλον η αναγκαιότητα εφαρμογής του μέτρου, που επαφίεται στην εγρήγορση και την καλή θέληση της κατάκοπης και εξαντλημένης φορολογικής βάσης.
Η προχειρότητα αλλά και οι ενδεχόμενες “δεύτερες” σκέψεις των συναρμόδιων υπουργείων δυστυχώς καταδεικνύεται για μία ακόμη φορά. Η μια αστοχία διαδέχεται την άλλη και το χειρότερο είναι ότι κλονίζεται ακόμη περισσότερο η σχέση της διοίκησης με τους φορολογουμένους.
Αντί να υπάρξει επιτέλους στόχευση στο κυνήγι της φοροδιαφυγής και στη σταδιακή αλλαγή του αποτυχημένου και φορομπηχτικού φορολογικού συστήματος αναλώνονται σε ενδιάμεσα “πονηρά” μέτρα πάσης φύσεως.
Και αναριωτέται κάποιος: με αυτό το μέτρο της δήλωσης των λογαριασμών θα πάψει η απόκρυψη της φορολογητέας ύλης από τους “έξυπνους”; Θα πιαστούν τα κατά τη συναλλαγή εικονικά τιμολόγια όπως ισχυρίζονται; Η απάντηση είναι αρνητική. Όπως αρνητική είναι και η απάντηση για το εάν η φορολογική διοίκηση θα καταφέρει με αυτόν τον τρόπο να επαναπροσδιορίσει τη φορολογητέα ύλη των “μπαταχτσήδων” που φοροδιαφεύγουν.
Μα ακόμη και αν βοηθήσει το μέτρο προς αυτήν την κατεύθυνση, θα είναι ελάχιστη η συνεισφορά του.
Υπάρχουν παρεμβάσεις και ερμηνείες σε έτοιμα νομοθετήματα όπως αυτό του κώδικα φορολογικής διαδικασίας (Ν.4174/13) οι οποίες “περιμένουν” χρόνια χωρίς να υπάρχουν επαρκείς εξηγήσεις σχετικά με το γιατί!
Διότι κανένας λογιστής, φοροτεχνικός αλλά και έντιμος φορολογούμενος δε μπορεί να κατανοήσει γιατί δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη έλεγχοι στηριζόμενοι στις γνωστές σε όλους πια έμμεσες τεχνικές ελέγχου. Γιατί ακόμη δεν υπάρχει ερμηνεία στο άρθρο 27 του ν.4174/13 σχετικά με το αν οι διατάξεις για τις έμμεσες τεχνικές ελέγχου είναι ουσιαστικού μόνο περιεχομένου ή και διαδικαστικού κάτι το οποίο θα άνοιγε το δρόμο για δίκαιους ελέγχους ειδικού τύπου για έτη και πριν το 2014.
Είναι λοιπόν περισσότερο και από αναγκαίο να βρεθεί ένας σταθερός δρόμος, μια σταθερή πορεία προς την αναδιάρθρωση και εν τέλει αλλαγή του ισχύοντος φορολογικού συστήματος. Να εκλείψει πια η έκδοση αλλόκοτων αποφάσεων από τη φορολογική και όχι μόνο διοίκηση. Αποφάσεων οι οποίες στην συνέχεια καταρρίπτονται από τα δικαστήρια και δημιουργούν πρόσθετο διοικητικό κόστος.
Σε αυτό πρέπει να συμβάλλουν και όλοι οι αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς με την εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδίου εξόδου από την άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία.
Διότι: ”Αν δεν υπάρχει δρόμος, εμείς θα ανοίξουμε το δρόμο” Αννίβας.
Δημήτριος Γαρνέλης
Οικονομολόγος
Λογιστής – Φοροτεχνικός Α’ τάξεως
Σύμβουλος Επιχειρήσεων – Πιστοποιημένος Εισηγητής Σεμιναρίων
